Når nettet går ned i havgapet

Innleiing: Ein digital grunnmur med sprekker

Elektronisk kommunikasjon (ekom) er ryggrada i moderne krisehandtering. Mobilnett, internett og digitale varslingssystem er avgjerande for at kommunar, nødetatar og innbyggjarar kan koordinere innsats og dele livsviktig informasjon når krisa rammar. Men, denne digitale grunnmuren har alvorlege svakheiter som kjem til syne ved straumbrot, ekstremvær, fiberbrott eller jamming av satellittsignal som GPS og Starlink.

For ein kystkommune som Askvoll, med om lag 2 900 innbyggjarar (2025-tal) spreidde over eit areal på 326 km², er desse sårbarheitene særleg kritiske. Kommunen strekkjer seg frå øygruppa Værlandet og Bulandet – Noregs vestlegaste busetnad, om lag 16–20 km vest for fastlandet – via fjelløya Atløy, om lag 3 km frå Askvoll sentrum, til inneklemde fjordbygder som Holmedal, Stongfjorden og Gjelsvik på fastlandssida. Befolkninga på øyane utanfor Askvoll bur slik til at dei er heilt avhengige av ferjesamband/sjøvegen for å nå kommunesenteret.

Befolkning per grunnkrets (2025-estimat)

Tabellen viser fordelinga basert på offisielle kretslister og die ferskaste folketala:

Grunnkretsnummer	Namn på grunnkrets	Estimert folketal (2025)	Områdeskildring
46450101	Askvoll	717	Kommunesenteret (tettstad)
46450102	Olset	~160	Område sør for sentrum
46450103	Follevåg	~120	Kystnært område sørvest
46450104	Holmedal	~350	Industri og jordbruk
46450105	Bakke	~110	Indre deler av Holmedal
46450106	Helle	~140	Kjent for knivfabrikken
46450107	Gjelsvik	~120	Grender mot Førdefjorden
46450108	Stongfjorden	~230	Tidlegare industristad
46450109	Stubseid	~80	Landbruksområde
46450201	Vilnes	~130	Sørvestre Atløy
46450202	Kumle	~110	Sentrale Atløy
46450203	Herland	~160	Nordsida av Atløy
46450204	Værlandet	~200	Øysamfunn med bruforbindelse
46450205	Bulandet	~230	Fiskevær lengst vest
46450206	Alden	< 10	Mindre øysamfunn

Merk: Grunnkretstala for 2025er basert på framskrivingar frå SSB-tabell 04317 og 04859.

Nasjonal situasjon: Få kommunar er førebudde

Nkom si forsterka ekom-ordning

Nasjonal kommunikasjonsmyndigheit (Nkom) driv eit program for forsterka ekom som skal sikre nødstrøm i minimum 72 timar til basestasjonar i utvalde kommunar. Per 2025 er 102 kommunar med i ordninga, med ytterlegare 10 under planlegging. Det betyr at berre om lag 112 av 357 norske kommunar har denne typen forsterking. Regjeringa har varsla ei dobling av takten fram mot 2030, men målet er framleis berre 200 kommunar. For dei resterande – inkludert Askvoll – er situasjonen slik at vi ikkje har forsterka ekom i form av basestasjonar med ekstra forsterkningstiltak for å oppretthalde dekning til utpeika lokasjonar ved utfall av elektronisk kommunikasjon.

DSB si kommuneundersøking

DSB si kommuneundersøking frå 2024 avdekte at mange kommunar manglar gjennomarbeidde planar for korleis innbyggjarane skal få informasjon og kome i kontakt med nødetatane ved langvarig bortfall av straum, mobil og internett. Samstundes oppga 62 prosent av kommunane at dei har vore utsette for alvorlege naturhendingar dei siste to åra. DSB si Eigenberedskapsveke 2026 har nettopp krisekommunikasjon ved bortfall av ekom som hovudtema, noko som understrekar kor aktuelt problemet er.

Erfaringar frå norske kommunar

Fleire norske kommunar har opplevd langvarige ekom-utfall som følgje av vær eller infrastrukturfeil. Under uveret i november 2021 mista kommunar i Hallingdal og Numedal både mobilnett og nødnett i fleire døgn. Éin av fem innbyggjarar i Hallingdal kunne ikkje gjerast greie for, og 80 prosent av basestasjonane fall ut. Fysiske oppmøtestadar vart einaste løysing for å nå innbyggjarane. Tilsvarande erfaringar er gjort i kommunar som Aurskog-Høland, Orkland og Bygland.

Nødnett: Robust, men ikkje usliteleg

Nødnett er bygt på TETRA-teknologi og er vesentleg meir robust enn dei kommersielle mobilnetta. Men heller ikkje Nødnett er garantert. Alle dei om lag 2 100 basestasjonane har minimum 8 timar reservestraum. Om lag 15 prosent har 48 timar, og ytterlegare 14 prosent har 20 timar. Det betyr at fleirtalet av stasjonane går tom etter 8 timar utan straum.

Under ekstremværet «Amy» hausten 2025 fall Nødnett ut i delar av Nord-Østerdal i over eit døgn. Ordføraren i Tynset uttrykte at det var «veldig bekymringsfullt» at Nødnett ikkje heldt lenger enn tolv timar. Ved omfattande transmisjonsfeil, cyberangrep eller scenario der både kraftforsyning og fiber er brote, kan òg Nødnett falle ut. Dette understrekar behovet for uavhengige, desentraliserte løysingar som kan fungere når all anna infrastruktur sviktar.

Satellittjamming: Ein ny trussel

Krigen i Ukraina har vist korleis GPS-jamming og blokkering av satellittbasert kommunikasjon (inkludert Starlink) kan nyttast som krigføringsvirkemiddel. Slik jamming svekker posisjoneringssystem og satellittbaserte reservenett. Regjeringa sin nasjonale sikkerheitsplan for digital infrastruktur frå 2025 påpeiker eksplisitt behovet for å styrkje nasjonal kontroll over kritiske funksjonar som tidsstyring og posisjonering. For kystkommunar som Askvoll, der båtar og fiskefartøy er avhengige av GPS-navigasjon, er dette særleg relevant.

kvifor askvoll er særleg sårbar

Askvoll kommune har ein geografi som gjer ekom-sårbarheit til eit særleg alvorleg problem. Kommunen har tre distinkte utfordringar:

Øysamfunna: Isolert ved bortfall

Værlandet og Bulandet ligg om lag 16–20 km vest for fastlandet og er berre tilgjengelege med ferje – ei overføring som tek om lag 1 time og 20 minutt. Rundt 460 innbyggjarar bur på desse øyane, fordelt på ca. 200 på Værlandet og 260 på Bulandet. Øyane er bundne saman av seks bruer og 5 240 meter veg, men sambandet til fastlandet går utelukkande via ferje. Bulandet er Noregs vestlegaste fiskevær og omfattar 365 øyar, holmar og skjer.

Atløy er den største øya i kommunen, med om lag 450 innbyggjarar og toppar opp til Skredvarden på 636 moh. Ferja frå Askvoll tek 15 minutt, men øya er framleis avhengig av dette sambandet. Atløysambandet – ei planlagd fastlandsforbinding – har ei kostnadsramme på 1,2 milliardar kroner og er enno ikkje realisert.

Ved langvarig straum- og ekom-bortfall risikerer desse øysamfunna å bli fullstendig isolerte frå kommunesenteret og nødetatane. Verken tryggleiksalarmar, heimesjukepleie-koordinering eller varsling av innbyggjarar kan gjennomførast digitalt.

Inneklemde fjordbygder: Skjult sårbarheit

På fastlandssida ligg bygdene Holmedal, Stongfjorden og Gjelsvik langs Dalsfjorden og Stongfjorden, omgjevne av bratte fjellsider. Stongfjorden ligg om lag 15 km nordaust for kommunesenteret, i enden av den tronge Stongfjorden med Eidsfjordfjellet som barriere. Vegen mellom Askvoll og Stongfjorden går gjennom to tunnelar – Stigabergtunnelen og Lynghogtunnelen – og er sårbar for ras og stengingar.

Holmedal ligg ved Dalsfjorden og er omgjeve av fjell opp mot Blegja (1 305 moh.), Sunnfjords høgaste fjell. Gjelsvik ligg aust i kommunen, mellom Stongfjorden og Holmedal, i eit trongt dal-landskap. Desse bygdene er sårbare for både fysisk isolasjon og ekom-bortfall samstundes. Når òg mobildekninga er avhengig av få basestasjonar med radiolinkar over fjella, kan eit enkelt feilplassert punkt setje heile bygder i blindsone.

Spreidd busetnad og eldre befolkning

Askvoll har negativ befolkningsvekst og ein relativt høg del eldre. Berre 24 prosent av innbyggjarane bur i tettstaden Askvoll. Resten er spreidde i småbygder, på gardar og øyar. Mange eldre nyttar tryggleiksalarmar som er avhengige av mobilnett eller fastlinje. Ved ekom-bortfall misser desse den mest kritiske livlina si. Heimesjukepleien, som skal koordinere besøk og medisinering over store avstandar, er òg heilt avhengig av fungerande kommunikasjon.

historisk kontekst: nedlegginga av loran-c

Nedlegginga av det norske Loran-C-systemet er eit døme på korleis feilaktig nedbygging av bakkebasert beredskapsinfrastruktur aukar den digitale sårbarheita i Noreg. Loran-C var eit bakkebasert radionavigasjonssystem med fire norske stasjonar — i Bø i Vesterålen, på Jan Mayen, i Berlevåg og på Værlandet i Askvoll kommune, Sogn og Fjordane. Saman med Danmark, Frankrike, Irland, Nederland og Tyskland utgjorde desse det nordvesteuropeiske Loran-C-systemet (NELS), med dekning frå Svalbard til Sør-Frankrike.

Avgjerda om å leggje ned systemet vart fyrst teken av Fiskeri- og kystdepartementet under Stoltenberg II-regjeringa i 2013, og vidareført av Solberg-regjeringa ved samferdselsminister Ketil Solvik-Olsen (FrP). Stasjonane vart skrudde av 1. januar 2016, og rivinga gjennomført i 2017–2018. Argumentasjonen var at systemet var teknisk utdatert, hadde få brukarar, og at GPS hadde overteke funksjonen. Kostnaden for å oppgradere til den moderniserte eLoran-standarden var anslått til om lag 75–110 millionar kroner — paradoksalt nok same sum som det kosta å rive anlegga.

Fleire fagpersonar og instansar åtvara kraftig mot avgjerda. Stig Olaisen, NTL-tillitsvald og teknikar ved Loran-C-stasjonen i Bø med 20 års erfaring, kalla nedlegginga «galskap» og peika på at Storbritannia og USA bygde opp sine eigne eLoran-system som reserve for GPS. Sivilingeniør Jens Odd Hoxmark, med lang erfaring frå navigasjonssystem, uttalte at det vart gjort «ei altfor snever vurdering», og at ikkje berre skipstrafikken, men også luftfart, teleoperatørar og finansnæringa treng sikre reserveløysingar. Luftfartstilsynet anbefalte oppgradering til eLoran. Britiske myndigheiter pressa på ministernivå for å hindre nedlegginga, ettersom deira eige eLoran-system var avhengig av dei norske stasjonane for dekning i nordområda. Lysneutvalet (NOU 2015:13) identifiserte eLoran som eit eigna redundanssystem for GPS-baserte tenester.

Åtvaringane viste seg å vere vel grunna. Russisk jamming av GPS i Finnmark og Nordområda har sidan vorte dokumentert, og GPS-avhengigheita i moderne samfunn — frå straumforsyning og naudnett til finansielle transaksjonar — gjer at tap av satellittnavigasjon kan få vidtrekkande konsekvensar. At Noreg valde å rive sin bakkebaserte beredskapsinfrastruktur medan andre nasjonar bygde opp den same typen system, understrekar behovet for desentraliserte, uavhengige kommunikasjonsløysingar som MeshCore og Meshtastic, bygd frå grunnen av for å fungere utan sentralisert infrastruktur.

mesh-nettverk: uavhengig kommunikasjon utanfor nettet

MeshCore og Meshtastic er to LoRa-baserte mesh-nettverksplattformer som mogleggjer off-grid tekstkommunikasjon og posisjonsdeling utan mobilnett eller internett. Begge nyttar LoRa-radio (Long Range) på ISM-frekvensar som ikkje krev konsesjon, og kan driftast på små solcellepanel eller batteri i dagar eller veker.

Meshtastic

Meshtastic er open kjeldekode og har ein brukarvennleg app for smarttelefonar. Plattforma støttar gruppemeldingar, posisjonsdeling og er enkel å setje opp for privatpersonar. Ulempa er at Meshtastic nyttar flood-routing – ein metode der meldingar vert sendt til alle nodar – noko som skalerer dårleg i store nett og kan gi problem med støy og forseinkingar når nettverket veks.

Aarhus kommune i Danmark testar Meshtastic for heimepleie og beredskap, med SMS-liknande meldingar og posisjonsdeling som supplement til tradisjonell ekom. Dette er så langt det mest framtredande offentlege pilotprosjektet i Norden.

MeshCore

MeshCore har meir avansert routing som er stabil og bandbreidde-effektiv. Plattforma tilbyr kryptering, lågt straumforbruk og lang rekkjevidd – opp mot 20–200 km med fri siktlinje (LOS) frå høgdenodar. Ulempene er lågare utbreiing enn Meshtastic og at ein treng nodar plasserte på høgare punkt for optimal dekning.

Fellesnemnar

Eigenskap	Meshtastic	MeshCore
Routing	Flood (alle nodar)	Stabil, selektiv routing
Kryptering	AES-256	Ja, innebygd
Rekkjevidd (LOS)	Opp til 100+ km	Opp til 200 km
Straumforbruk	Lågt, dagar på batteri	Svært lågt
Skalerbarheit	Avgrensa i store nett	God
App/brukarvenlegheit	Svært god app	Meir teknisk oppsett
Kjeldekode	Open	Open
Kostnad per node	Ca. 500–2 000 kr	Ca. 500–2 000 kr

Begge plattformene er billige, komplementarar Nødnett, og kan driftast uavhengig av all annan infrastruktur. Norske forum som Meshtastic Norway og MeshCore Norway på Facebook drivast av engasjerte privatpersonar som testar løysingane privat – på hytter, i byar, i fjell og i kystlandskap. Norsk Beredskapsforum diskuterer plattformene aktivt som eit supplement i kommunal beredskap.

Reticulum

Reticulum er ein tredje type teknologi som ofte blir nemnd i same andedrag som MeshCore og Meshtastic, men han spelar eigentleg ei anna rolle. Der Meshtastic og MeshCore er «ferdige verktøy» for å sende tekstmeldingar i eit LoRa-mesh, er Reticulum meir som eit heilt grunnsystem, ei slags «LoRa-utgåve av internettprotokollen» som andre tenester kan byggjast oppå. I praksis betyr det at Reticulum kan gi svært avansert, kryptert og effektiv kommunikasjon over mange forskjellige sambandstypar (LoRa, WiFi, radio, kabel), men at det krev meir teknisk utstyr (typisk eigne RNode-radioar og ei lita datamaskin som Raspberry Pi). I tillegg krevst det og meir kunnskap for å ta det i bruk.

For eigenberedskap hos vanlege innbyggjarar er Reticulum endå mindre eigna som startpunkt – Meshtastic med enkel app på iOS og Android, og klare «SMS-liknande» meldingar, gjer at folk på Værlandet, Bulandet, Atløy og i fjordbygdene kan ta del utan å vere teknikarar.

For kommunal beredskap i ein kommune som Askvoll, der målet er å få opp eit enkelt, driftsvenleg nett som heimebaserte tenester, teknisk vakt og kriseleiing faktisk klarer å bruke til kvardags og i krise, er MeshCore derfor eit betre førsteval: du får eit robust, LoRa-basert tekstnett med planlagde ruter mellom faste noder på Blegja, Alden, Skredvarden og Blåfjellet utan å måtte setje deg inn i ein full nettverksstakk. Ved å kombinere både MeshCore og Meshtastic kan kommunen kommunisere både med kriseleiinga og sentrale aktørar internt (MeshCore), men og opp mot innbyggjarane (Meshtastic eller MeshCore).

Reticulum kan vere interessant i ei seinare fase, dersom kommunen ønskjer å byggje meir avanserte løysingar (til dømes filoverføring, kartdeling eller samspel mellom fleire kommunar) oppå den LoRa-infrastrukturen som allereie er etablert, men som første steg – for å styrkje både kommunal beredskap og eigenberedskap – er det meir føremålstenleg å konsentrere seg om MeshCore som «ryggrad» og Meshtastic som «brukarflate» for folk flest.

Krisescenario der mesh gjer ein forskjell

Ekstremvær og langvarig straumbrot

Under ekstremværet «Amy» hausten 2025 fall ekom ut i fleire døgn i delar av Austlandet. Liknande værhendingar på Vestlandskysten – med orkan, stormflo og trefall over liner – kan isolere øysamfunn og fjordbygder i Askvoll fullstendig. Eit mesh-nettverk med nodar på høgdepunkt kunne i slike situasjonar:

• Sikre intern krisekoordinering i kommunen når all anna kommunikasjon er nede
• Gi heimesjukepleie og omsorgstenester moglegheit til å nå sårbare brukarar på øyane og i fjordbygdene
• La innbyggjarar sende statusmeldingar til kommunal kriseledelse, og meldingar familie, naboar og vener seg imellom.
• Koordinere frivillig innsats og redningsarbeid lokalt

Satellittjamming og hybride truslar

I eit scenario der satellittsignal vert blokkerte – anten ved jamming eller solstormar – vil GPS-avhengige system og satellittbaserte reservenett (inkludert Starlink) slutte å fungere. LoRa-baserte mesh-nettverk opererer på heilt andre frekvensar og er uavhengige av satellittinfrastruktur. Dei vil halde fram å fungere lokalt når alt anna sviktar.

dagleg nytte utanfor krise

Mesh-nettverk har òg verdi i kvardagen: Alle kan kommunisere utan mobildekning. Familiar og naboar på øyane kan halde kontakt når nettet er ustabilt. Fiskebåtar i skjergardsfarvatnet kan dele posisjon. Slik bruk bygger både kompetanse og robustheit i fredstid, slik at systema fungerer når det verkeleg gjeld.

nodeplassering for askvoll: nokre naturlege høgdepunkt

Topografien i Askvoll gjev svært gode vilkår for LoRa-mesh. Kommunen har markante fjellformasjonar som kan gi siktlinje til både øyane og fjordbygdene. Kombinasjonen Blegja–Alden–Skredvarden–Blåfjellet kan gi heilskapleg mesh-dekning frå dei ytste øyane til dei inste fjordbygdene. Med solcelledrivne nodar og batteribackup kan desse operere i veker utan tilsyn.

For å byggje ut eit mesh-nettverk som dekker heile Askvoll kommune (ca. 2 930 innbyggjarar), må nodeplasseringa ta omsyn til den spreidde busetnaden, djupe fjordar og dei høge fjellpartia du har nemnt. 

Ein effektiv strategi krev ei blanding av høgtliggjande knutepunkt for langdistanse-samband (backhaul) og lokale noder i bygdene. I meshnettverk betyr «backhaul» sjølve sambandet som koplar nodane saman vidare inn mot hovudnettet, ikkje trafikken mellom noden og brukarane sine einingar.

Strategiske høgdenodar (Backhaul)

For å binde saman kommunen trådlaust, bør noder plasserast på strategiske fjelltoppar med direkte siktlinje (Line of Sight). Nokre døme:

• Blægja (1 305 moh.) – Kommunens høgaste punkt, med utsikt til både Jostedalsbreen og kysten. Ein node her kan potensielt dekkje heile kommunen og store delar av Sunnfjord.
• Alden (481 moh.) – «Den norske hesten» stig nærast loddrett opp av havet mellom Værlandet/Bulandet og Atløy, synleg meir enn 100 km til havs. Ideell for å dekkje heile øyområdet. Ein kritisk node for å nå ytst i havgapet, inkludert Værlandet og Bulandet.
• Skredvarden (636 moh.) – Atløys høgaste punkt. Gjev dekning til øya og kan fungere som relay mellom Alden og fastlandet.
• Blåfjellet (533 moh.) – Rett nord for kommunesenteret Askvoll. Sikrar dekning til sentrumsområdet, utover mot øyane og innover fjordane.

Alle fjelltoppar må vurderast for å halde avstanden mellom nodane på eit fornuftig nivå som sikrar best mogeleg kommunikasjon.

Lokale nodar i busetnadene

Sidan 81 % av innbyggjarane bur i spreidde strok utanfor kommunesenteret, må lokale mesh-punkt plasserast sentralt i følgjande område: 

• Askvoll sentrum: Hovudknutepunkt for administrasjon og handel.
• Holmedal og Rivedal: Viktige punkt langs Dalsfjorden i sør.
• Stongfjorden: Lokalt sentrum i nord som treng eigen node grunna fjellmassiva mot Askvoll og Kvammen.
• Kvammen: Mot Sunnfjord kommune og kontakt med Askvoll sentrum gjennom nodar via Stongfjorden.
• Værlandet og Bulandet: Krev fleire noder grunna dei mange små øyane og bruene som bind dei saman. 

3. Tekniske omsyn ved plassering

• Siktlinje: Nodar fungerer best med fri sikt til kvarandre for å unngå signaltap frå terreng og vegetasjon.
• Høgde og plassering: Nodar bør stå høgt og fritt for å maksimere dekningsområdet.
• Energi: Topp-nodar krev solcellepanel eller vindkraft då straumtilførsel på fjelltoppar kan vere utfordrande. 

vegen vidare: frå privat engasjement til offentleg beredskap

I dag er det engasjerte privatpersonar i Meshtastic Norway og MeshCore Norway som driv utforsking og testing av mesh-løysingar i Noreg. Dei bygger nettverk på hytter, i fjell og langs kysten – og viser at teknologien fungerer under norske tilhøve. Samstundes testar Aarhus kommune i Danmark Meshtastic for heimepleie og beredskap. Nokre norske kommunar snusar på mogelegheita, men har ikkje sett i gang tiltak.

Det er på tide at offentleg sektor følgjer etter. Norske kommunar og andre samfunnsaktørar bør ta initiativ til å utforske mesh-moglegheiter, til dømes gjennom:

• Pilotprosjekt: Teste 5–10 nodar plassert på strategiske høgdepunkt for å kartleggje dekningsgrad og driftsstabilitet.
• Beredskapsintegrering: Innlemme mesh-kommunikasjon som del av kommunens beredskapsplan for langvarig ekom-bortfall.
• Innbyggjarkontakt: Distribuere enkle, rimelege mesh-einingar til nøkkelpersonar på øyane og i fjordbygdene.
• Samarbeid med frivillige: Knytte kontakt med dei norske mesh-miljøa for kompetanseoverføring og testing.
• Peer-to-peer for innbyggjarar: Lære opp familiar og bygdefolk i å nytte mesh-radio for eigenorganisert kommunikasjon under kriser for dei som ønskjer å investere i dette.

Ein Meshtastic-radio og ein MeshCore-radio brukar i praksis mykje av den same LoRa-maskinvara, så prisnivået er ganske likt.

Typiske prisar internasjonalt (eks. frakt og norsk mva):

• Enkle Meshtastic-klare brett (Heltec, LilyGO, RAK WisBlock): om lag 25–80 USD stykket, altså ca. 250–800 kr.
• Ferdige portable Meshtastic-einingar med batteri, skjerm, evt. GPS: ca. 60–140 USD, altså om lag 600–1 400 kr.​
• MeshCore brukar dei same typane brett (Heltec V3, LilyGO T-Deck m.m.), så ein «MeshCore-node» ligg i praksis i same leie: rundt 40–110 USD (400–1 100 kr) per eining, avhengig av formfaktor og batteri.
• Spesialbygde solcelledrivne repeaterar / base-stasjonar (for både Meshtastic og MeshCore) kan ligge frå ca. 90–280 USD (900–2 800 kr) per node.

For ein enkel, rimeleg start med handhaldne eller små «innbyggjar-nodar» i norsk samanheng er det realistisk å rekne 500–2 000 kr per node i butikk/nettbutikk når du tek med frakt og avgifter.

Dette, i kombinasjon med ein nødradio (DAB/FM) med innebygd powerbank som kan ladast via den innebygde sveiva , solcellepanelet eller USB-porten, i tillegg til at du og kan bruke nødradioen til å lade mobiltelefonen med meir.

ettertanke

Askvoll kommune har ein geografi som gjer ekom-bortfall til ein meir akutt trussel enn i mange andre kommunar. Øysamfunna Værlandet, Bulandet og Atløy ligg eksponerte mot havet, avhengige av ferjesamband og sjøveg. Inneklemde bygder som Holmedal, Stongfjorden og Gjelsvik er omgjevne av bratte fjell med skog som både blokkerer radiosignal og gjer vegtilkomst sårbar. Når straumen går og mobil- og internett følgjer etter, risikerer store delar av kommunen si befolkning å bli usynlege for nødetatane.

LoRa-baserte mesh-nettverk som MeshCore og Meshtastic tilbyr ein rimeleg, robust og desentralisert kommunikasjonskanal som fungerer uavhengig av mobilnett, internett, straumnett og satellittar. Dei vil vere eit viktig tillegg til Nødnett, styrker eigenberedskapen i befolkninga, og kan byggast opp trinnvis med låg kostnad.

Med fjellformasjonar som Blegja, Alden, Skredvarden og Blåfjellet har Askvoll naturgjevne høgdepunkt som gjev optimale vilkår for mesh-dekning. Kombinert med engasjementet frå det norske mesh-miljøet og erfaringane frå Aarhus, ligg forholda til rette for mesh-basert beredskap både lokalt og i Noreg forøvrig.

Teknologien finst. Kunnskapen finst. Terrenget ligg til rette. Det som manglar, er at offentleg sektor tek steget – og gjer det før neste krise viser kvifor vi burde ha gjort det for lengst.